Emotionele achtbaan | Liefs, Swaen
23 april, 2015 | Geplaatst in SWAEN

Ja, het is begonnen: het afscheid nemen van alle lieve mensen die ik hier heb leren kennen. Afgelopen zaterdag was mijn laatste werkdag bij het Boat House en afgelopen dinsdag was mijn laatste dag op de basisschool. Hieronder een selfie met de basisschool, want die wil ik niet vergeten. Ik kan helaas helemaal niet tegen afscheid nemen, deze laatste tijd is dan ook een soort emotionele achtbaan. Snapchat-8805884650667445304

Ik heb me de laatste 8 weken heel erg gehecht aan de lieve kinderen en de geweldige docenten op de basisschool, met name de preps en de 3/4 klassen. Vandaag werd ook gevraagd of ik even boven wilde komen want de 3/4 klassen hadden wat voor mij. Ze hadden een grote kaart voor mij gemaakt en ik kreeg spontaan tranen in mijn ogen. Hoewel ik maar een uur per week bij hen was hadden ze zich toch aan mij gehecht en andersom. Toen ze mijn tranen zagen kreeg ik een spontane groepsknuffel van zo’n 20 leerlingen!

Aan het einde van de dag kreeg ik van de preps een stapel met brieven, hadden ze helemaal zelf geschreven! Helaas heb ik de preps nog niet echt gedag gezegd, daarom ga ik vrijdag nog even naar ze toe om ze te verassen en een knuffel te geven. De lieverdjes hadden mij in hun brieven bedankt voor het lesgeven en ze wensten me nog wat liefs toe. Een aantal zeiden dat ik de mooiste juf was (lieeff!) en dat ze wilden dat ik bleef. Dan smelt je toch van binnen!2015-04-21 17.57.09 (Large)

Maar ik heb het met veel meer dingen. Zo heb ik hier een aantal hele fijne vrienden ontmoet, eentje daarvan is de juf van de preps. Gelukkig ga ik vrijdag nog lunchen met haar en hopelijk zie ik ze tijdens het weekend nog. Het komende weekend is mijn laatste weekend in Australië al!

Het gekke aan al deze vriendschappen is het feit dat ik niet weet wanneer ik deze lieve mensen weer ga zien. Of ik ze weer ga zien. En dat maakt mij vooral erg verdrietig. Daarom heb ik mezelf voorgenomen om over twee jaar gewoon weer terug te komen naar Australië! Waarom niet, het is hier zo fijn. En in de tussentijd moeten mijn vrienden maar naar Nederland komen.

Nog een week te gaan. Ik ga op kamp met een high school naar Canberra, en dan is het al afgelopen. Wat gaat dat snel.

Liefs, Swaen



7 reacties op “Emotionele achtbaan”



    23 april 2015

    Ohh kan me voorstellen dat je het moeilijk hebt, afscheid nemen is helemaal niet leuk. Geniet extra van je laatste dagen!!



    23 april 2015

    Een virtuele knuffel voor jou, afscheid nemen is iets wat ik ook echt niet kan. Vergeet je niet ook nog een beetje te genieten? :)



    23 april 2015

    Oooh ik kan me zo goed voorstellen dat het allemaal zo dubbel voelt nu. Ik ben ook zo’n ‘ster’ in afscheid nemen. In ieder geval zullen de mensen daar, jou ook niet zo snel vergeten denk ik. Echt super lief dat de klassen een cadeau voor je hebben gemaakt. Geniet van je laatste dagen daar! <3



    23 april 2015

    Ah ik ben ook heel slecht in afscheid nemen, moeilijk om dan je tranen in te houden! Heel veel plezier nog!
    Mooi dekbedovertrek haha, heb hem ook :)



    23 april 2015

    Lastig, ik heb ook heel veel moeite met afscheid nemen (verlatingsangst, duh haha). Maar heel veel plezier nog en geniet nog even van alles! :D



    24 april 2015

    Woa, wat is het snel gegaan hé! En wat een liefheid van die kinderen! Die kunnen je echt doen huilen dan, ik weet ‘t. Ik moet binnenkort ook weer afscheid nemen van mijn stageplekken. En dan dit keer na een heel schooljaar 3 keer per week daar te zijn geweest…



    24 april 2015

    Lijkt me inderdaad heel heftig. Ik vind het al vervelend om aan het eind van een vakantie ergens weg te gaan met de gedachte “misschien kom ik hier wel nooit meer”… Dan moet dat voor jou nu helemaal zo zijn! Geniet toch nog van de laatste daagjes daar!